22-10-04

Leer ons voor elkaar te zorgen.

Als op een zondagochtend de klokken van de Sint Antonius kerk luiden, is er waarschijnlijk iets speciaals aan de hand. Naast de wekelijkse Eucharistieviering op zaterdag, is er nu een extra-viering ingelast op zondagmorgen. Het is de dag van Ziekenzorg. In het parochieblad was er al ruime aandacht aan besteed door middel van interviews. In de misviering van de zaterdag, een korte sobere viering, brachten de celebrant en de acoliet, ook de ziekenzorg naar voren.  In onze huidige jachtige maatschappij mag wel eens de aandacht uitgaan, naar mensen die ziek zijn.
En nu is het de zondag 10 oktober. De klokken in de Astridlaan luiden.
Nog voor de aanvang komen er al mensen binnen. Langs de middenrij, zitten mensen met hun naam opgespeld. Het koor begeleid door het orgel zorgt voor de opluistering. De kernleden van Ziekenzorg nemen de taak op zich om de teksten voor te lezen. Terwijl een lektor de gebeden van het Kyrie voorleest, duidt een van onze medeparochianen, weliswaar onbedoeld, aan waarom zulke gebeden noodzakelijk zijn. Het evangelie omvat de tekst van de tien melaatsen. Dankbaarheid is dan ook het thema voor het sermoen van de pastoor.
Nadien is het de ziekenzalving. Dit is de voornaamste reden voor de viering. Het grijpt dan ook aan. Ook voor de niet-zieken die er zijn. Na de zalving worden de teksten verder toegewerkt naar de consecratie toe. Daarna gaat de aandacht gaat naar het samen-zijn, naar het bij elkaar horen. Na dit benadrukken van het samenzijn, loopt de dienst ten einde. We besluiten met het ankerlied. De voorzitter bedankt dan degene die er waren, en degenen die de extra-viering mogelijk gemaakt hebben.
Voor de vereniging gaat de dag nog verder, met een feest.


Deze tekst verscheen in het parochieblad van 20 oktober 2004

21:02 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.