17-11-06

Nooit meer oorlog

11 november is de naamdag van Maarten. Iedereen kent wel zijn verhaal. Hij was iemand uit het Romeinse leger dat in de 4 de eeuw Gallië bezet hield. Bewaard in de legende is zijn ontmoeting met een bedelaar die omkwam van de kou. Maarten trok zijn zwaard en sneed zijn mantel in twee. Het mantelstuk schonk hij aan de bedelaar.

11 november heeft nog meer met oorlog te maken. Nog geen 100 jaar geleden, in 1918 werd toen de wapenstilstand gesloten. Dit is dan ook de dag waarop we onze helden en de oorlogsslachtoffers herdenken.

StoetEen stoet van notabelen en oud-strijders trekt op zaterdag 11 november 2006 over de markt in Zelzate. Om 10 uur begint een herdenkingsmis. De harmonie Het Noorderlicht neemt rechts van het altaar plaats. De vlaggen van de vaderlandslievende verenigingen stellen zich links op. De burgemeester, de schepenen, gemeenteraadsleden, leden van het OCMW, de afgevaardigden van de Tweede Gidsen, de oud-strijders en anderen betrokkenen nemen vooraan in de kerk plaats. De muziek is soms wat strijdend en triomfantelijk, maar meestal sereen en ingetogen. In zijn sermoen beklemtoont de pastoor hoe het gevoel van “Nooit Meer Oorlog” van de Wapenstilstand verdween. Na nauwelijks 25 jaar, na een economische crisis en ondanks de vredeswil, kwam het toch weer tot de Tweede Wereldoorlog. Na de bevrijding volgde dan de scheiding dor de muur in een oostelijk en westelijk Europa. Ook nadien houdt het niet op. Waar de wapens zwijgen woedt nu vaak nog een economische oorlog, waarop 11.11.11 onze aandacht vestigt.

De voorbeden sluiten aan bij de herdenking. En na de consecratie wordt de gemeenschap van levenden en doden, door de Last Post extra beklemtoond.

Na de eucharistieviering stellen de mensen zich aan het monument van de gesneuvelden op. Een gedecoreerde oud-strijder van 96 jaar oud staat graag op de voorste rij om het gebeuren te volgen. De bloemen worden op de trap gelegd, en onder de tonen van de Last Post en de nationale hymne, voelt ieder weer het verleden tot zich doordringen.

Na deze ceremonie trekt de stoet verder naar het monument van de Tweede Gidsen. Hun moedige veldslag van mei 1940 wordt niet vergeten. Ook hier weer een eerbetuiging met kranslegging en herinnering onder de tonen van de harmonie.

De eerbetuiging is echter nog niet af. De stoet trekt verder. Nu naar het kerkhof. Hier bij het ereveld van de mensen die voor ons volk en voor onze vrijheid gestorven zijn, wordt weer de passende eer betuigd.

Laat dit geen eenmalige gebeurtenis zijn op 11 november. De monumenten herinneren ons het gehele jaar door aan de vrijheid, die we dank zij het offer van deze moedige mensen kunnen genieten.


Kerk en Leven Zelzate, nummer 46

19:42 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zelzate, oudstrijders, wapenstilstand |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.