17-02-07

Lichtmis

2 februari is het Lichtmis. In tegenstelling tot andere kerkelijke dagen valt dit niet zo in het straatbeeld op. Als het kerstmis is, dan zien we overal kerstversiering. Als het de paasmis is dan valt dit ook op. Lichtmis is precies alleen maar bij de mensen gekend die kerkelijk zijn.
In de kerk valt het wel op. Maria en Jozef brachten hun kind Jezus naar de tempel. In de kerk worden dan ook ter gelegenheid daarvan de kinderen uitgenodigd bij de eucharistie viering aanwezig te zijn. Het licht staat in de viering op de voorgrond. Het licht leeft op bij middel van kaarsen.
In onze Sint Antonius parochie was de viering op de zaterdagavond, op 3 februari.
De misdienaars en de priester vormden samen met de kinderen een processie. De kinderen brachten het licht naar voren en plaatsten elk hun eigen lichtje bij de doopvont en de paaskaars. Zo kreeg de misviering gelijk een symboliek van klaarte. Het duidt op het leven, de vreugde dat ieder kind betekent.
De volgende gebeden en voorlezingen benadrukken dit steeds meer en meer. Het koor zingt over het licht dat de winter doet vergeten, dat ons doet hopen op een lichtere toekomst voor iedereen.
Na de homilie worden de kaarsen gezegend. En de kinderen brengen in stoet het brood en de wijn naar voren brengen om de tafel te dekken. Ook de volwassenen brengen hun offer, en leggen daartoe wat muntstukken in een mandje.
Bij de consecratie wordt altijd stilte in acht genomen. Alleen de priester heeft dan het woord. Jezus komt weer in onze nabijheid. De mensen bloeien open voor het gemeenschappelijke gebeuren in de vredeswens en de communie gang. Zo zal het licht in de kinderen, en in ons blijven branden.
En om deze opdracht als het ware te bevestigen, krijgen alle kinderen de kaars mee naar huis.
Tekst gepubliceerd in het parochienieuws op 14 februari 2007.

15:23 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zelzate |  Facebook |