03-12-08

Achterblijven, een drama ?

Peter Verlinden sprak in ZelzateDinsdagavond 25 november is Peter Verlinden op uitnodiging van het Davidsfonds in Zelzate. Meerdere leden en niet-leden zijn geïnteresseerd over wat zich in Congo afspeelt en komen die avond naar de Parochiale Kring. Aan de inschrijftafel liggen boeken die de spreker geschreven heeft. Er staat een groot projectiescherm op het podium. Er staat een beamer klaar, en een laptop. Er hangt links een landkaart van Congo.

Peter Verlinden is VRT-journalist, en heeft meerdere boeken over Congo gepubliceerd. In zijn spreekbeurt brengt hij een boek in de belangstelling: Achterblijven in Congo, een drama voor de Congolezen ?

Hij opent met een reportage die hij eind vorig jaar in een vluchtelingen kamp in Goma maakte. En dan gaat hij verder met verschillende getuigenissen van de Congolozen zelf. Hij brengt de herinneringen die als het ware een spiegelbeeld zijn van de herinneringen van de Belgen die 50 jaar geleden in Congo werkten.

Het blijft me bij dat de "Belgen" niet die kolonisatoren waren die met de zweep, met de chicotte de Congolezen tot hun slaaf maakten, maar die als een vader, of als een nonkel voor hen zorgden. De spreker toonde de enorme vlucht die de economische infrastructuur in de jaren 50 maakte. Een sprong voorwaarts die zich later in de 20ste eeuw niet meer herhaalde. Het blijft me ook bij dat de onafhankelijkheid de Congolezen niet gebracht heeft, wat ze ervan verwachten.

In het vragenuurtje na de eigenlijke presentatie wist Peter Verlinden nog vele van onze vragen te duiden en toe te lichten. De bedenkingen en opmerkingen van de mensen uit het publiek, die de situatie ginder goed kennen, verleenden aan de lezing nog meer diepgang.

Voor iemand als ik, die nooit in Congo geweest is, was dit een leerrijke avond. Iedereen die er was heeft een beter begrip gekregen van hoe het Congolese volk vandaag tegen ons aankijkt.


Verschenen in het parochieblad de 3 december 2008.
Foto uit de reeks van Marc Bracke.

12:45 Gepost door G.U.Y. in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zelzate, davidsfonds |  Facebook |

19-11-07

Davidsfonds en abdijbieren

Op 8 november 2007 richtte het Davidsfonds van Zelzate een avond in over abdijbieren. Mijn impressie verscheen in het parochieblad van 14 november.


DF Zelzate en Jef van den Steen Foto genomen door Marc BrackeTot ons cultureel erfgoed behoort zeker ook het bier. De Zelzaatse afdeling van het Davidsfonds nodigde een ter zake deskundige expert uit, een man die er veel van af weet, en het dan ook nog op een boeiende en onderhoudende manier weet te brengen. Die iemand is Jef van den Steen. Die man heeft verschillende boeken over bier geschreven. Goegel maar even op het wereldwijde web om de titels te kennen.

Hij zou het op die donderdagavond niet over de trappistbieren hebben, hoewel dat ook abdijbieren zijn. Nee zijn conference zou gaan over abdijbieren die niet in de abdij gebrouwen worden: zeg maar de Affligem, de Tongerloo, de Maredsous en zo meer.
Het bestuur had de zaal mooi aangekleed. Er was degustatie voorzien. Op de tafels stond de augustijn klaar en ook wat te knabbelen: abdijkaas en abdijbrood.

De spreker nam ons mee eerst naar Italië in de 5de eeuw, toen Benedictus de eerste abdij stichtte. Hij vertelde over de inzet van de abdijen om de heidenen die we toen waren, tot het christendom te bekeren. Hij vertelde hoe een keizer als Karel De Grote zijn macht gebruikte zodanig dat in de kloosters ook bier mocht gebrouwen worden. Hij vertelde hoe de maatschappij toen in klassen ingedeeld was en dat deze klassen in de abdij terugkwam. De spreker heeft heel wat onderzocht, is in de ruines, in de musea, in de archieven, en is in de nog bestaande abdijen geweest. Wat hij vertelt heeft hij niet van een ander, maar heeft hijzelf gezien. En hij kan het vertellen zodanig dat wij als publiek ook ineens in het verleden in die tijd begonnen leven. En het bleef natuurlijk niet in het ancien regime. Hij nam ons ook mee in de Franse revolutie en het gevolg ervan voor de abdijen, en dus ook voor de abdijbieren.
Hoe die man er in slaagt om aan de hand van een flesje geestrijk nat de geschiedenis opnieuw tot leven te brengen, dat kan ik niet nadoen

Dat was nu eens meer dan een lezing. Die avond was een waar evenement.

Ook wil nog even vermelden dat je de boeken van de bierkenner Jef van den Steen, via een van de bestuursleden van het Davidsfonds kan kopen.

10:38 Gepost door G.U.Y. in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zelzate, davidsfonds |  Facebook |

29-12-06

When the saints go marching in.

espressoOp zaterdag 16 december is de kring in Zelzate mooi aangekleed. Kerstversiering brengt de sfeer. De tafels zijn voorzien van mooie bloemstukjes. Het is de dag van het kerstconcert van het Davidsfonds.
Deze gebeurtenis gaat gepaard met de uitdeling van de boeken. Aan de linkerkant van de zaal liggen dan ook de boeken, mooi feestelijk verpakt als kerstgeschenken.
We worden onthaald met een glas sap of wijn, en kunnen plaats nemen. Het is gezellig weer mensen te ontmoeten, die we al een tijd niet meer gezien hebben.
Dan wordt het stil. De voorzitter neemt het woord. In zijn toespraak leidt hij de groep in die het concert zal geven. Het zijn drie zussen uit de Kempen, die tezamen optreden. Ze worden begeleid door een pianist uit Bulgarije. Ze noemen zich “Espresso”. De groep heeft een repertoire waaronder de gospels, die ze ons deze avond zullen brengen. De gospelmuziek heeft een reis over vele landen achter zich: vanuit Afrika, naar Amerika en dan overgekomen naar Europa.
Met een stemmig kerstgedicht besluit de voorzitter zijn inleiding en kan het gospelconcert beginnen.
De pianist neemt plaats achter het toetsenbord, en de drie zangeressen komen door heen het publiek naar voren. Met klappen in de handen weten ze meteen de stemming te zetten. Een vertelt het nog dat het een droom was om als zussen samen een concert te brengen. Ze hebben er 2 jaar aan gewerkt. Dat heeft nu zijn resultaat in een mooi op elkaar ingespeeld optreden van solo’s en samenzang. De liederen zijn in het engels, en een van de zangeressen licht ze toe als dat nodig is. Sommige liederen zijn bekend. Anderen zijn dan, voor mij althans, nieuw. Soms is het ingetogen, dan weer uitbundig. Het ritme komt over op het publiek. De mensen zijn niet alleen toehoorder maar leven met handgeklap zich in de liederen in. Een van de zangeressen weet het publiek over te halen mee te zingen. “Hé man” klinkt door de zaal.
Maar het einde nadert. De liederen gebracht zijn zo enthousiast gebracht, dat het slot ineens zo snel komt.
De groep wordt in de bloemetjes gezet, en dan volgt het echte slotnummer.
Nu kan er aan de bar na gepraat over dit mooie concert.
Het Davidsfonds weet telkens weer iets bijzonders te brengen, dat blijft nazinderen.
Noteer alvast de volgende activiteit van het fonds. Op 24 februari komt Theater Taptoe. De organisatie gebeurt in samenwerking met de andere Zelzaatse fondsen.
Zie op http://www.davidsfonds.net/gewesten/activiteitendetail.ph... een foto impressie van de heer Bracke.

20:05 Gepost door G.U.Y. in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: davidsfonds, zelzate, gospel |  Facebook |

12-10-06

Verstaan my verlangste

2006_1007_F30_DF_ZuidAfrika0025Met de geheimzinnige zin “Die skoonste van al God se plekke” nodigde het Davidsfonds uit voor een bijeenkomst in de kring op zaterdag 7 oktober. Het gaat hier om een beeldrijke voordacht over Zuid-Afrika.

Terwijl wij in de herfst zitten, zit dat land aan de andere kant van de evenaar, aan de zuidelijke punt van Afrika in de lente. Het is een land met magnifieke landschappen, met natuurparken. De spreker, Jooris Van Hulle, is er vaak gebleven, en werkte samen met verschillende mensen van dat land. 

De avond begint al om 5 uur in de namiddag. Je kunt lid worden van het Davidsfonds door een lidkaart te kopen, maar je kan ook lid worden door een aantal boeken uit het boekenpakket te kopen. Om de keuze wat te begeleiden, legde het bestuur de boeken en de Cd’s ter inzage. Zo kan je meteen de bestelling plaatsen.

Iets na 8 uur, begint dan de literaire lezing. We zijn met een zestigtal aanwezigen, de spreker heeft de micro nodig om zich goed verstaanbaar te maken.

Na wat dia’s over de mooie natuur brengt hij ons meteen in de harde economische realiteit van dat land. Naast de townships zijn er ook de plakkerwijken. De illegale woonwijken bestaan uit minihuisjes van bij elkaar geplakte golfplaten en planken. De mensen zijn er ongeletterd, vinden geen werk, en leven van alles wat ze kunnen vinden. Wat een tegenstelling tot de rijke buurten! Een opgave voor de huidige regering is niet alleen de werkloosheid, maar ook de gezondheidszorg. Aids komt er veel voor, en is er moeilijk te bestrijden. Enerzijds omdat de geneesmiddelen zo duur zijn, dat een armer iemand ze niet kan betalen, anderzijds omdat de stamgenezers methoden aanwenden die net het tegenovergestelde effect hebben.

Het is een land met een mooie toekomst. Zuid Afrika heeft troeven: diamant, goud, natuur, toerisme.

De spreker is deskundig op het gebied van literatuur. Hij is leraar geweest en ook nog stafmedewerker op het kabinet van een minister. Hij neemt ons nu mee in de Afrikaanse literatuur. Het Afrikaans is er uit het Nederlands gegroeid. Er in zijn Zuid-Afrika elf officiële talen. Zoeloe is de meest gesproken taal, Xhosa volgt daarop. En het Afrikaans is er de derde taal. 6 miljoen mensen gebruiken het Afrikaans als huistaal. Het is een jonge taal met verrassende woorden: een milk shake noemt er schudmelk, een beauty case is er een optuttas. De zinsbouw en de grammatica zijn ook anders.

Nu komt het mooiste gedeelte van de avond. De spreker leest voor uit diverse gedichten. Laat mij vertellen dat hij samen met de Zuid-Afrikaanse schrijfster,Riana Scheepers,  de dichtbundel “Verstaan my verlangste” heeft samengesteld.

Na de voordracht worden 3 exemplaren van die bundel onder de aanwezigen verloot. En wie het niet won, kan die bundel natuurlijk kopen.

De voorzitter heeft ook de volgende aktiviteit van het fonds aangekondigd. Zaterdag  25 november wordt een filmavond. Noteer alvast in je agenda.

-----------------------------------------------------------------

De tekst is verschenen in Kerk en Leven van 11oktober 2006.
De foto heb ik geplukt uit de fotoreportage van Marc Bracke.
Klik hier

19:01 Gepost door G.U.Y. in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: davidsfonds, vreemde culturen |  Facebook |